گفته اند اسبی به بیماری گرفتار آمد و پشت دروازه شهر بیفتاد . صاحب اسب او را رها کرده و به داخل شهر شد مردم به او گفتند اسبت از چه بابت به این روزگار پرنکبت بیفتاد و مرد گفت از آنجایی که غمخواران نازنینی همچون شما نداشت و مجبور بود دائم برای من بار حمل کند .

یکی گفت براستی چنین است من هم مانند اسب تو شده ام . مردم به هیکل نحیف او نظری انداختند و او گفت زن و فرزندانم تا توان داشتم و بار می کشیدم در کنارم بودند و امروز من هم مانند اسب این مرد تنهایم و لحظه رفتنم را انتظار می کشم .

 می گویند آن مرد نحیف هر روز کاسه ایی آب از لب جوی  برداشته و برای اسب نحیف تر از خود می برد . ودر کنار اسب می نشست و راز دل می گفت . چند روز که گذشت اسب بر روی پای ایستاد و همراه پیرمرد به بازار شد .

صاحب اسب و مردم متعجب شدند . او را گفتند چطور برخواست . پیرمرد خنده ایی کرد و گفت از آنجایی که دوستی همچون من یافت که تنهایش نگذاشتم و در روز سختی کنارش بودم .اندیشمند یگانه کشورمان ارد بزرگ می گوید : دوستی و مهر ، امید می آفریند و امید زندگی ست .

می گویند : از آن پس پیر مرد و اسب هر روز کام رهگذران تشنه را سیراب می کردند و دیگر مرگ را هم انتظار نمی کشیدند…

شبی در خواب دیدم که با خدا گفتگو می کنم.
خدا از من پرسید: دوست داری با من صحبت کنی؟
پاسخ دادم: اگر شما فرصت داشته باشید.
خدا لبخندی زد و گفت: زمان من ابدیت است، چه سؤالاتی در ذهن داری که می خواهی از من بپرسی؟
من سؤال کردم: چه چیزی در آدمها شما را بیشتر از هر چیزی متعجب می کند؟

خدا جواب داد:
- اینکه از دوران کودکی خود خسته می شوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند، و دوباره آرزوی این را دارند که روزی بچه شوند.
- اینکه سلامتی خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست می دهند و سپس پول خود را خرج می کنند تا سلامتی از دست رفته را دوباره بازیابند.
- اینکه با نگرانی به آینده فکر می کنند و حال خود را فراموش می کنند به گونه ای که نه در حال و نه در آینده زندگی می کنند.
- اینکه به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای می میرند که گوئی هرگز نزیسته اند.
دست خدا مرا در بر گرفت و مدتی به سکوت گذشت…
بعد از مدتی به خدا گفتم: به عنوان پروردگار دوست داری که بندگانت چه درسهایی در زندگی بیاموزند؟

خدا پاسخ داد:
- اینکه یاد بگیرند نمی توانند کسی را وادار کنند تا بدانها عشق بورزد، تنها کاری که می توانند انجام دهند این است که اجازه دهند خود مورد عشق ورزیدن واقع شوند.
- اینکه یاد بگیرند که خوب نیست که خودشان را با دیگران مقایسه کنند.
- اینکه بخشش را با تمرین بخشیدن یاد بگیرند.
- اینکه رنجش خاطر عزیزانشان تنها چند لحظه ای زمان می برد ولی ممکن است سالیان سال زمان لازم باشد تا این زخمها التیام یابد.
- یاد بگیرند که غنی کسی نیست که بیشترین ها را دارد، بلکه کسی است که نیازمند کمترین هاست.
- اینکه یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمی دانند که چگونه احساساتشان را بیان کنند یا نشان دهند.
- اینکه یاد بگیرند دو نفر می توانند به یک چیز نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند.
- اینکه یاد بگیرند کافی نیست همدیگر را ببخشند، بلکه باید خود را نیز ببخشند.
با افتادگی خطاب به خدا گفتم: از وقتی که در اختیار من گذاشتید سپاسگذارم.
و افزودم: چیز دیگری هست که دوست داشته باشید آنها بدانند؟
خدا لبخندی زد و گفت:
فقط اینکه بدانند من اینجا هستم
همیشه…

کامنت گذاشتن در وبلاگ ديگران مانند راه رفتن در اتاق نشيمن آنها يا ملحق شدن به يک بحث مي باشد.در حقيقت در زندگي واقعي افرادي وجود دارند که از ايجاد رابطه خشنودند و عده ديگري اينگونه نيستند.

افرادي که کامنتهاي خوبي را ارائه مي کنند وارد بحث مي شوند و کامنتي هوشمندانه، دوستانه، جذاب و حاوي اطلاعات مفيد را مي نويسند.

با کمک اين راهنماييها مي توانيد جامعه آنلاين خود را بسازيد و يک مفسر بزرگ وبلاگ شويد:

موضوع را حفظ نماييد

وبلاگ نويسان بر روي مطالب خاصي کامنت مي گذارند تا نظرات و اطلاعات بيشتري در مورد آن مطلب مطرح شود پس هيچگاه موضوع را تغيير ندهيد.آيا ديدن کامنت “راستي در مورد لاک پشت هم اطلاعاتي داري!” بر روي مطلبي که در مورد طوفان وحشتناک و مخرب Hurricane Katrina مي باشد، دلخور کننده نيست؟

اطلاعات جديدي به بحث اضافه کنيد

اينکه دوازده نفر نظراتي شبيه به هم را در مورد يک مساله ارائه مي کنند کار بي ارزش و غير قابل استفاده ايست.قبل از اينکه کامنتي بگذاريد و موضوعي را تفسير کنيد لازم است که کل مطلب را بخوانيد و مطمون شويد که توضيحاتي که قصد اضافه کردنش را داريد چيز جديدي را به بحث اضافه مي کند.در غير اينصورت کامنت نگذاريد چون نوشته شما، شما را به ديگران معرفي مي کند و بيانگر چگونگي طرز تفکر شما خواهد بود.

فقط براي اينکه نظري داده باشيد، کامنت نگذاريد

مطمئن باشيد کساني که کامنتهايي مانند “چه وبلاگ قشنگي داري” را مي گذارند، اصلا مطلب شما را نخوانده اند به علاوه هدف برخي از افراد براي گذاشتن کامنت در وبلاگ ها تنها اضافه کردن آدرس وبلاگ و نامشان است.هيچگاه بدين منظور کامنتي را در مورد مطلبي نگذاريد چون اين کار شما را به عنوان يک مفسر نالايق معرفي خواهد کرد.

دقت کنيد که چه زماني کامنت بگذاريد و چه زماني ايميل بزنيد

کامنت در ويلاگ يک مساله عموميست و مخاطبين زيادي اين متن را در وبلاگ خواهند ديد اما ايميل يک رابطه خصوصي است.فرض کنيد که شما چنين کامنتي را بخوانيد: ” چه مطلبي! راستي خواهرت چطوره! پس هيچگاه مطالب خصوصي را که بايد از طريق ايميل ارسال شود به عنوان کامنت در وبلاگ کسي ننويسيد.

به ياد داشته باشيد که هيچکس مدعي را دوست ندارد

بهترين کامنتها را افراد خوش فکر و دانايي ارائه مي کنند که اطلاعات بيستري را به موضوع مطرح شده اضافه مي کنند.غرغر کردن و زخم زبان زدن در مقابل رفتاري خوب در محيط وبلاگ مانند اين است که به اتاق نشيمن شخصي بروي و او در خروج را با پاک کردن کامنتي که گذاشتي به تو نشان دهد.فراموش نکنيد که براي اشاره کردن به يک مطلب ديگر، معرفي يک لينک قديمي يا نوشتن نظر مخالف در وبلاگ کسي بايد کامنتي محترمانه و دوستانه بنويسي.

آهنگ گويش پيام خود را واضح سازيد

در حالت آنلاين هيچ کس نمي تواند صداي شما را بشنود يا حالت چهره شما را ببيند.در مکان عمومي ارائه يک سخن طعنه آميز، اغراق آميز يا جوک مي تواند بسيار اشتباه باشد.به ياد داشته باشيد که يک ويرگول يا پرانتز مي تواند کاملا معناي حرف شما را عوض کند.پس از واژه هاي احساسي و اطلاعات اضافي براي روح بخشيدن به پيامتان استفاده نماييد.

مالک کامنت خود باشيد

کامنت بي نام و نشان، صاحب آنرا انساني ترسو نشان مي دهد.پس تا جايي که ممکن است هويت خود را مشخص نماييد و کامنت خود را همراه با اسم خود و آدرس وبلاگتان بنويسيد.

چکيده سخن بگوييد

سخنرانيهاي طولاني براي اساتيد دانشگاه است نه براي مفسر وبلاگ.خيلي کوتاه سخن بگوييد و به نکات اصلي اشاره نماييد.همگان ايجاز و خلاصه گويي شما را تحسين خواهند کرد.

زماني که خسته، گرسنه، ناراحت يا احساساتي هستيد چيزي ننويسيد

به ياد داشته باشيد که راهي براي برگرداندن و تغيير دادن در مطلبي که فرستاده ايد وجود ندارد.هرگاه که مطلبي را فرستاديد همه آنرا خواهند ديد و گوگل نيز آنرا ذخيره خواهد کرد.فراموش نکنيد که شما نمي خواهيد تا چهره خود را در زمان ناراحتي به معرض نمايش بگذاريد.اگر احساس مي کنيد عصباني هستيد از تايپ کردن منصرف شويد و آنرا نفرستيد.نفسي بکشيد، کمي راه برويد يا يک روز به خود فرصت دهيد.

منابع خود را با لينک يا نقل قول نمايش دهيد

هنگام پاسخ به سوالات مطرح شده مي توانيد سوالات پرسيده شده را در بخشي از وبلاگ قرار دهيد و پاسخ خود را در پايين هر کدام بنويسيد.اگر مطلب شما در جاي ديگري قرار دارد مي توانيد يک خلاصه کوتاه از آن تهيه کنيد و لينک دهيد تا ديگران با کليک بر روي آن بتوانند به اطلاعات بيشتري دست يابند.

مودب باشيد

گاهي اوقات ممکن است که عده اي کامنتي بگذارند که شما را ناراحت يا خسته کند.توهين به نظر شخصي همواره غير قابل قبول و بي فايده است و مي تواند به سرعت، اعتبار يک بحث را کاهش دهد.پس مانع از برانگيختن افراد شويد و در همه زمانها محترمانه برخورد نماييد.

وقايع غير واقعي را نپرورانيد و مسخره نکنيد

مقالات متعددي در اين زمينه نوشته شده است اما هميشه تعدادي از افراد وجود دارند که مطالب بي ارزشي را به قصد انتقام جويي يا کينه ورزي از طريق وبلاگشان منتشر مي کنند.اجازه ندهيد که اين افراد توسط دلايلي که براي اثبات اشتباهشان مي آوري يا با اعلام مخالفتي که مي کني يا با نام بردن آنها به عنوان افرادي که مطالب بي ارش را منتشر مي کنند، معروفتر و شناخته تر شوند.